دیشب - هشتم اردیبهشت 1403 نشستیم و گفتیم و برخاستیم. محمد حداد بود و حسین ستاره و مهندس علی محمد و سعید توحیدی...حرف این است که محله توی ده توانایی هایی دارد. مثلا هیچ محله ای در آران و بیدگل آثار تاریخی اش کامل نبست....بازار ...و حمام و حسینیه و مسجد و زورخانه و آب انبار و خانه....محله افراد دانش آموخته زیادی دارد و افراد مایه دار...که برخی در محله اند و برخی بیدگل و کاشان و تهران ....باید اینها دست در دست هم بگذارند و با همراهی اهل محل ، محله آبادتر شود....ویران کردن بافت به بهانه احداث بلوار بلیه ای بود و حالا هم ساخت دکان آن وسط اشتباهی بزرگتر که باید کاری کرد با خسارت کمتری برای محله کار پیش برود....سعید توحیدی - دبیر یا هماهنگ کننده است. - هر فردی طرح و برنامه و ایده ای دارد به ایشان بگوید....بخشی از مطالب این گروه هم می تواند مسایلی باشد برای توسعه ی محله....  |+| نوشته شده در  یکشنبه نهم اردیبهشت ۱۴۰۳ساعت 3:17&nbsp توسط علی رضا توحيدي  | 

«پرواز نوجوانان آران و بیدگل در آسمان نصف جهان»الف) تیم فوتسال دانش آموزان متوسطه آران و بیدگل قهرمان مدارس استان شد.این اتفاقی مهم و ارزشمند است. 24 تیم در این مسابقات حضور داشتند. شهر اصفهان 2 میلیون جمعیت دارد. باشگاه هایی مثل گیتی پسند ، ماهان، سپاهان و ذوب آهن در لیگ فوتسال کشور به رقابت می پردازند. بچه های اصفهانی از دوره نونهالی تا نوجوانی و جوانی و امید و بزرگسالان در تیمهای فوتسال تمرین می کنند. مسابقه می دهند تشویق می شوند. ایستادن فراتر از میزبانی مثل اصفهان که قطب فوتسال ایران است کار آسانی نیست. به جز اصفهان ، نجف آباد و کاشان و خمینی شهر و چندین شهرستان دیگر هستند با جمعیتی دو - سه برابر آران و بیدگل...در این موفقیتها نقش تربیت بدنی آموزش و پرورش نیز قابل تقدیر و ستایش است. برگزاری مسابقه بین تیمهای مدارس ، انتخاب تیم و مربی و انجام تمرینات منظم زمینه ساز موفقیت دانش آموزان است.ب) در آران و بیدگل به فوتسال توجهی نمی شود همه چیز منحصر است به جام رمضان...در حالی که در شهرستان هم سالن خوب داریم هم مربی هم استعداد.....در فوتبال اولین موضوع زمین است. زمین مناسب چمن است که نداریم . بچه ها در چمن مصنوعی تمرین می کنند که نه قد و قواره ی آن به اندازه زمین واقعی است نه کیفیت آن....حالا یک استعداد ده سال - دوازده سال در مدرسه های فوتبال روی چمن مصنوعی تمرین می کند . در بین صد نوجوان از همه بهتر است کجا برود؟...می شنود فلان باشگاه لیگ برتری آزمون استعدادیابی گذاشته است. با شور و شوق همراه پدرش در وقت مقرر آنجاست...صد بچه ی دیگر از شهرهای دیگر شال و کلاه کرده اند تست بدهند....هر نفر ده دقیقه داخل زمین است....در زمین بازیکن سمت چپش را نمی شناسد و سمت راستش را...هیچ حرکت تم

«علیرضا توحیدی » دبیر مسایقه «خاطره نویسی معلم خوب من » به بازگویی هدف و نحوه حضور دانش آموزان در این مسابقه پرذاخت.وی یادآور شد تمام دانش آموزان ابتدایی ، متوسطه اول و دوم می توانند خاطره یا خاطراتی از معلم امسال یا سالهای قبل خویش را بنویسند و با استفاده از نرم افزار شاد یا ایتا به شماره 09132604635 ارسال نمایند.. وی گفت هدف از این مسابثه کشف استعداد ادبی دانش آموزان است و پرورش نسلی سپاسگزار.علیرضا توحیدی یادآور شد این مسابقه توسط « مجمع نواندیشان آران و بیدگل » و با همراهی آموزش و پرورش شهرستان برگزار می شود.  |+| نوشته شده در  یکشنبه دوم اردیبهشت ۱۴۰۳ساعت 21:38&nbsp توسط علی رضا توحيدي  | 

«بلند پروازی آران و بیدگل با بالهای رول بال»آران و بیدگل شهر استغدادهاست . فرقی ندارد در تولید فرش ماشینی باشد یا مسابقات قرآنی و یا مسابقات علمی یا ورزشی....روز جمعه سی و یک فروردین سه تیم جوانان از شهرستانهای اردکان ، تبریز و تهران به آران و بیدگل آمدند تا مسابقات 4 جانبه در رشته رول بال برگزار شود. ورزش رول بال ترکیبی از اسکیت ، هندبال و بسکتبال است. ورزشکاران رول بال با کفشهای چرخ دار در زمین هندبال روبروی هم می ایستند و با توپ بسکتبال در اندیشه دفاع از دروازه خود و باز کردن دروازه حریف هستند.برادران حمیدپناه - مجید و جواد - سالهاست در حال تمرین و رقابت در این رشته هستند و به عنوان بازیکن و مربی تیم ملی در کمیته رول بال فدراسیون اسکیت حضور دارند. به نظر می رسد به دلیل سرعت و هیجان این ورزش روزهای درخشان تری در انتظار رول بال باشد. و حمایت از رول بال بازان آران و بیدگل باعث تقویت جایگاه شهرستان در این رشته می شود . در پایان مسابقات 4 جانبه، تیم شهرستان آران و بیدگل در جایگاه دوم ایستاد و تیمهای هرمان تهران و فرشته اردکان رتبه های اول و سوم را به خویش اختصاص دادند. ( علیرضا توحیدی - اردیبهشت 1403 )  |+| نوشته شده در  سه شنبه چهارم اردیبهشت ۱۴۰۳ساعت 20:20&nbsp توسط علی رضا توحيدي  | 

ابتدای خیابان کارگز ایستاده بودم تا به آران و بیدگل بیایم. که چند تایی از آنها به سراغم آمدند...چیزی شبیه مانتو یا چادر دانشجویی پوشیده بودند.. لهجه داشتند شاید به خاطر سفرهای سالانه شان به روسیه ....یکی گفت این زیرگذر قبلا نبود؟! گفتم بله تازه ساخته اند. دمش را که شبیه هفت بود تکان داد و گفت از اینجا برویم می رسیم؟! ...و بعد کاغذی را نشانم داد...آران و بیدگل ...محله یزلان...گفتم بله و مستقیم پرواز کن ...و رفت....پرستوها پرنده های مهاجر کوچکی هستند که در حال پرواز حشره شکار می کنند. ....اگر در جایی احساس آرامش کردند لانه می سازند با گل و خرده های چوب و پر... لانه شان شبیه لیوان و به سقف متصل است...سه تا پنج تخم می گذارند بعد از سه هفته جوجه ها به دنیا می آیند...حدود 25 روز پرستوها مراقب جوجه ها هستند. بعد از آن پرواز و زندگی مستقل آغاز می شود.پرستوها پرنده های بی قراری هستند. خاصه در جایی که قرار است لانه بسازند....حدود ده سال است زیرزمین خانه ای در محله یزلان میزبان تعدادی پرستوی مهاجر است. خانم کبوتری می گوید برای آنکه پرستوها با آرامش بیایند و بروند هیچ گاه درب سرداب بسته نیست ...-- طبیعت بخش اصلی دنیای پیرامون ماست که در هجوم آهن و سیمان و فضاهای مجازی از یاد رفته است--« علیرضا توحیدی - اردیبهشت 1403 »  |+| نوشته شده در  پنجشنبه ششم اردیبهشت ۱۴۰۳ساعت 11:23&nbsp توسط علی رضا توحيدي  | 

خدا حسن اربابی را بیامرزد....انسان پاک و بامرامی بود....اولین بار حدود 15 سال قبل ایشان را دیدم در کانون شهید بنی طبا و جلسات نیک اندیشان... هر سال نوروز می آمد با شور و شوق و علاقه ...پیرمرد شیک پوش با لحنی که از آن بزرگی پیدا بود.....در یکی از آن سالها پسرش سپهر هم سخنران بود. سپهر متولد پنجاه بود و از آلمان دکترای نجوم گرفته بود و شده بود استاد دانشگاه و مدیر فنی رضدخانه ملی ایران....حسن اربابی در صحبتهایش می گفت بسیار علاقمند است مجموعه ای فرهنگی در بیدگل بسازد....همین جمله را در سالهای بعد بازگو کرد....که امید است با پیگیری این اتفاق رخ دهد.  |+| نوشته شده در  دوشنبه بیست و هفتم فروردین ۱۴۰۳ساعت 14:14&nbsp توسط علی رضا توحيدي  | 

این جمله جمله ی خوبی است که گفته اند سرت به کار خودت باشد که مثلا غیبت نکنی حسادت نورزی به خاطر مال به دیگران احترام نگذاری و...ولی از جهتی دیگر آدم موجودی اجتماعی است باید برایش مهم باشد چگونه می تواند به پیشرفت محله و شهرش کمک کند آسیب ها و دغدغه ها چیست خاصه اینکه دین اسلام هم همین طور است که مثلا نماز جماعتش اگر با سه نفر مقداری پاداش دارد و اگر بیش بود بیش ....یا خح و گره گشایی از مشکل دیگران و البته خوب است آدمی زاد در گذشته نماند اما بی درس گرفتن از تجربه دیروز اشتباه های قبل تکرار می شود...  |+| نوشته شده در  چهارشنبه بیست و نهم فروردین ۱۴۰۳ساعت 23:29&nbsp توسط علی رضا توحيدي  | 

دیروز پنج شنبه سی ام فروردین 1403 حدود یک ساعت با آقای رضایی حرف زدم.روبروی نمایشگاه کاشی و سرامیکش در ابتدای خیابان جمهوری..آقای رضایی فردی با ادب و خوش اخلاق است سالها کلاس بوده و بعد شد مدیر مدرسه امام حسین و امام رضا ...و از مدیران موفق......در بسیاری از مسایل دیدگاهمان یکی بود و در مواردی هم تفاوت داشت سلیقه مان....مثلا ایشان اعتقاد دارد گروه جای بحث و جدل نیست....یعنی چی که سر هر موضوعی دو نفر روبروی هم بایستند و این دو تا بنویسد و روبرویش 4 تا....ولی به نظر من باید نقد بخشی از روزکرد گروه نواندیشان باشد....البته با در نظر گرفتن مسایلی مثلا رعایت احترام و ادب....درباره موضوع صحبت کردن.....شخصی نکردن و کش ندادن و ملال آور نشدن بحث....سواد و درک کافی داشتن و وارد گفتگو شدن و....نقد و گفتگو چیز خوبی است. چیزی شبیه ساخت مجسمه یکی می سازد دیگری می گوید گوش ندارد سومی جواسش به چشمهای بسته مجسمه است...اگر استادی باشد نظرها را بخواند کار بهتری به دست می آید ...مردم هم مشغول هستند...شما اگر ته دل اینهایی که می گویند چرا بحص و گفتگو می شود بکاوری منظورشان این است که بحث کنید تا از این ملال درآییم.!!!  |+| نوشته شده در  جمعه سی و یکم فروردین ۱۴۰۳ساعت 9:20&nbsp توسط علی رضا توحيدي  |